TAYIN
ТАЙИНTAYIN
1. Maxsus ravishda, alohida bir maqsadni koʻzlab, ataydan.BİLE BİLE, MAHSUS
2. Joʻrttaga, koʻra-bila turib, qasddan, ataylab.
tayin
1. определённый, известный, определённо, известно
uning tayin bir ishi yoʻq у него нет определённой работы
2. назначенный
oʻrtogʻim masʼuliyatli ishga tayin boʻldi (qilindi) мой товарищ назначен на ответственную работу
- tayini yoʻq odam ненадёжный человек; человек, на которого нельзя положиться
tayin
a 1. certain
2. known, definite
TAYIN
1. anıq, belgili
2. bar, tayın
tayin
bestimmt, konkret