тавфиқ
tavfiqтавфиқ
от 1. дин. Тўғри ёʻлга бош-ловчи дин ёʻл-ёʻриқлари, инсоф, диёнат; эътиқод.
Бу гуноҳкор ўғилга ўзинг тавфиқ бер ва мен қулингни кечир. — Ойбек, Нур қидириб
Жаноб Хўжа Яҳё мол-у дунёга ҳирс қўйиб, тавфиқни унутган. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
2. кўчма Ножўя иш, хатти-ҳаракат ва шу кабилардан ўзини тийиш.
— Золимларга инсоф, тавфиқ берсин! — деди бувим кўзларига ёш олиб. — Ойбек, Болалик
- Тавфиққа келмоқ Инсофга келмоқ, яхши ёʻлга кирмоқ, ёмон (номақбул) иш, хатти-ҳаракатлардан тийилмоқ. — У вақт, — деди Шодим, — бизни шайтон ёʻлдан чиқарган эди. Энди тавфиққа келдик. — С. Айний, Қуллар
ТАВФИҚ
tuwrı jolǵa baslawshı din jol-jobaları, insap, iyman