tavfiq
тавфиқtavfiq
ot 1. din. Toʻgʻri yoʻlga bosh-lovchi din yoʻl-yoʻriqlari, insof, diyonat; eʼtiqod.
Bu gunohkor oʻgʻilga oʻzing tavfiq ber va men qulingni kechir. — Oybek, Nur qidirib
Janob Xoʻja Yahyo mol-u dunyoga hirs qoʻyib, tavfiqni unutgan. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. koʻchma Nojoʻya ish, xatti-harakat va shu kabilardan oʻzini tiyish.
— Zolimlarga insof, tavfiq bersin! — dedi buvim koʻzlariga yosh olib. — Oybek, Bolalik
- Tavfiqqa kelmoq Insofga kelmoq, yaxshi yoʻlga kirmoq, yomon (nomaqbul) ish, xatti-harakatlardan tiyilmoq. — U vaqt, — dedi Shodim, — bizni shayton yoʻldan chiqargan edi. Endi tavfiqqa keldik. — S. Ayniy, Qullar
TAVFIQ
tuwrı jolǵa baslawshı din jol-jobaları, insap, iyman