tariqa
тариқаtariqa
ot 1. Baʼzi soʻzlar bilan egalik shaklida, shuningdek, shu, bu, qay kabi olmoshlar bilan qoʻllanib, yoʻl, yoʻsin maʼnosini bildiradi.
Yoshlikda ikkovimizning kun koʻrish tariqamiz, ongimiz bir edi. — A. Qahhor, Sarob
Uning [Otabekning] soʻziga qaraganda, siz uni ogʻirroq tariqa bilan darbozangiz yonidan joʻnatgan ekansiz. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Eson shunday xayollar bilan uyga qay tariqa yetib kelganini ham sezmadi. — H. Ahmar, Kim haq?
2. (3-shaxs egalik va oʻrin-payt kelishigi shaklida — tariqasida) koʻm. vzf. Bosh kelishikdagi soʻz bilan qoʻllanib, oʻxshatish, qiyos kabi maʼno bildiradi; yoʻsinida, tarzida.
Nasihat tariqasida. Sovgʻa tariqasida. Misol tariqasida. Hazil tariqasida.
Qoʻltiqtayoqqa dardisar boʻlding! degan hazil-mutoyiba tariqasida aytilgan soʻz, toʻgʻrisi, izzat-nafsimga tegdi. — N. Safarov, Olovli izlar
Baʼzan u betimning qalini —
jonimning huzuri tariqasida ish qilardi — Mirmuhsin, Meʼmor
TARIQA
Yoʻl, usul, tarz; biror yoʻsinda.YOL, USUL, TARZ
tariqa
путь, способ, образ
shu tariqa таким образом (путём, способом)
TARIQA
jol, usıl, ádis, tásil