такаббур
takabburтакаббур
сфт. Ўзини катта олувчи, кеккайган, гердайган; мутакаббир, димоғдор.
Такаббур одам,
Жуда такаббурсан-да, Зумрад. Отдан тушсанг ҳам, эгардан тушмайсан. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
Ота-сининг давлати, катта оғиз, ҳовлиқма ва такаббур онасининг эркалаши қўшилиб, қизга ортиқча ғурур берган. — Ойбек, Танланган асарлар
такаббур
- а ҳаугҳтй, суперкилиоус, проуд, аррогант
ТАКАББУР
Ўзини катта олувчи, кеккайган, димоғдор.KİBİRLİ
ТАКАББУР
[а.]
такаббурлик, ғуруррусчагордостьинглизчаhaughty
такаббур
гордый, высокомерный, спесивый, надменный
ТАКАББУР
tákábbir, menmen
такаббур
hochmütig, hoffärtig, arrogant, überheblich
Такаббур
русчагорделивый, высокомерныйинглизчаarrogant, unpleasantly proud, haughty, overweeningфрансузчаfier, hautain, orgueilleux, rogue, altierарабчаمُتَكَبِّرٌ