таҳсин

tahsin

5 та луғатда учрайди ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

таҳсин

от 1. Мамнуният билан, маъқуллаб берилган юқори баҳо; мақтов, тасанно.

Кўпчиликнинг таҳсини ва раҳматига сазовор бўлиб, яхши одам деган номга муносиб бўлиш осон эмас. — Шукрулло, Яхши хулқ — яхши ҳусн

Ғулом-жон, қозининг кўз қарашида аллақандай илиқлик, ҳатто таҳсин сезди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. унд. с. кам қўлл. Балли, офарин.

— Таҳсин-таҳсин! — дейди Хатиб домла [мулла Обидга] ҳасадли таажжуб билан, — тоза ҳам пулни қирдик, денг Таҳсин-таҳсин! — А. Қодирий, Обид кетмон

Таҳсин ўқимоқ (ёки айтмоқ) Кўкка кўтариб мақтамоқ, юксак баҳоламоқ, тасанно ўқимоқ. Шаҳодат муфти унинг ақлига таҳсин ўқий-ўқий, нос чекиб, ўз жойига ўлтирди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Ўзбекча-туркча изоҳли луғат

ТАҲСИН

Мамнуният билан берилган юқори баҳо; мақтов.TAHSİN, ÖVGÜ AFERİN

таҳсин

1. одобрение, похвала, восхищение

2. межд. браво