tahsin
таҳсинtahsin
ot 1. Mamnuniyat bilan, maʼqullab berilgan yuqori baho; maqtov, tasanno.
Koʻpchilikning tahsini va rahmatiga sazovor boʻlib, yaxshi odam degan nomga munosib boʻlish oson emas. — Shukrullo, Yaxshi xulq — yaxshi husn
Gʻulom-jon, qozining koʻz qarashida allaqanday iliqlik, hatto tahsin sezdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2. und. s. kam qoʻll. Balli, ofarin.
— Tahsin-tahsin! — deydi Xatib domla [mulla Obidga] hasadli taajjub bilan, — toza ham pulni qirdik, deng Tahsin-tahsin! — A. Qodiriy, Obid ketmon
- Tahsin oʻqimoq (yoki aytmoq) Koʻkka koʻtarib maqtamoq, yuksak baholamoq, tasanno oʻqimoq. Shahodat mufti uning aqliga tahsin oʻqiy-oʻqiy, nos chekib, oʻz joyiga oʻltirdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
TAHSIN
Mamnuniyat bilan berilgan yuqori baho; maqtov.TAHSİN, ÖVGÜ AFERİN
tahsin
1. одобрение, похвала, восхищение
2. межд. браво
- tahsin aytmoq, tahsin oʻqimoq одобрять, хвалить, восхищаться
TAHSIN
1. maqtaw, marapat, alģıs
2. tańl. bárekella
Tahsin
русскийодобрение, похвалаанглийскийappraisal, approval, gratitudeфранцузскийéloge, louangeарабскийاِسْتِحْسَانٌ