TABIIY
ТАБИИЙTABIIY
1. Kishining asl tabiatiga xos, yasama boʻlmagan; chin.DOĞAL, TABİİ
2. Oʻz-oʻzidan kelib chiqadigan, mantiqqa, aqlga toʻgʻri.
tabiiy
1. природный, натуральный, естественный, нормальный
2. стихийный
3. геогр. физический
tabiiy
a natural
TABIIY
1. tábiyģıy, tábiyattıń ózinde bar, insan tásiri tiymegen
2. logikaģa say keletuģın jaģday (bolıwı tábiyģıy)
3. álbbette, sózsiz, daw joq
tabiiy
natürlich
- tabiiy gullar natürliche Blumen