tabib

ot 1. esk. Bemorlarni davolovchi mutaxassis; vrach.

Kasalning tuzalgisi kelsa, tabib oʻz oyogʻi bilan keladi. — Maqol

Tabib — tabib emas, boshidan oʻtgan — tabib. — Maqol

Buxoroyi sharifda Abu Ali ibn Sino degan bagʻoyat ulugʻ tabib oʻtgan! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Tibbiyot ilmidan muayyan mutaxassis tayyorlovchi oʻquv yurtida taʼlim olmagan, oʻz harakati, hayotiy tajribasi orqali bemorlarni davolash bilan shugʻullanuvchi shaxs.

Tabib, qoʻy jigarini xom kabob qilib, bujgʻun sepib yeng, degan edi dardi shifo topmabdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Bemorlarni davolovchi mutaxassis; vrach.DOKTOR, TABİP

посл. лекарь

tabib tabib emas, boshidan oʻtgan tabib не тот лекарь, который лечит, а тот, что сам переболел (т.е. кто имеет жизненный опыт; только по собственному опыту можно правильно судить о чем-либо).

1. vrach

2. táwip