судрамоқ

фл. 1. Ердан узмай, кўтармай сирпантириб тортмоқ, сургамоқ.

Ходаларни судрамоқ. Этакларини ерда судраб юрмоқ.

Қиш суви қўйилган катта пайкал музлигида икки қора кўринди. Бу муз устида бир-бирини судраб, сирғанчиқ учаётган болалар эди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Заргаров қумда этигини судраб трассанинг охирроғига етганда, нақ қулоғининг тагида қаттиқ занг чалинди. — А. Мухтор, Асарлар

[Искандар] Ёмбини апил-тапил қопчиққа жойлаб, нарида ётган кичкина замбилни судраб келди. — М. Мансуров, Ёмби

2. Зўр билан бирор томонга тортмоқ, ундамоқ.

Бошим қотиб, раёндаги чойхонада чой ичиб ўтирсам, Матқовул пайдо бўлди. Мени уйига судровди, бормадим. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

Дод-фарёдимга қулоқ солмай, дадам қўлимдан судраб, уйга олиб кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. с. т. Амал-тақал қилиб кийиб юрмоқ.

Ўзингиз биласиз, тўрт йилдан бери бу ерда ишлайман, тиним ёʻқ, ишдан бошим чиқмайди. Лекин ҳали ҳам бир чопоним икки бўлмади. Ҳали ҳам қиш-ёз битта чориқни судрайман. — Ойбек, Танланган асарлар

4. кўчма Пайсалга солиб ёки сусткашлик қилиб, орқага чўзмоқ, кечиктирмоқ.

Ишни судрамоқ.