sudramoq

fl. 1. Yerdan uzmay, koʻtarmay sirpantirib tortmoq, surgamoq.

Xodalarni sudramoq. Etaklarini yerda sudrab yurmoq.

Qish suvi qoʻyilgan katta paykal muzligida ikki qora koʻrindi. Bu muz ustida bir-birini sudrab, sirgʻanchiq uchayotgan bolalar edi. — N. Aminov, Qahqaha

Zargarov qumda etigini sudrab trassaning oxirrogʻiga yetganda, naq qulogʻining tagida qattiq zang chalindi. — A. Muxtor, Asarlar

[Iskandar] Yombini apil-tapil qopchiqqa joylab, narida yotgan kichkina zambilni sudrab keldi. — M. Mansurov, Yombi

2. Zoʻr bilan biror tomonga tortmoq, undamoq.

Boshim qotib, rayondagi choyxonada choy ichib oʻtirsam, Matqovul paydo boʻldi. Meni uyiga sudrovdi, bormadim. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda

Dod-faryodimga quloq solmay, dadam qoʻlimdan sudrab, uyga olib ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. s. t. Amal-taqal qilib kiyib yurmoq.

Oʻzingiz bilasiz, toʻrt yildan beri bu yerda ishlayman, tinim yoʻq, ishdan boshim chiqmaydi. Lekin hali ham bir choponim ikki boʻlmadi. Hali ham qish-yoz bitta choriqni sudrayman. — Oybek, Tanlangan asarlar

4. koʻchma Paysalga solib yoki sustkashlik qilib, orqaga choʻzmoq, kechiktirmoq.

Ishni sudramoq.