стиль

м услуб

1. Ёзувчи ижоди учун характерли бўлган ифодалаш ёʻли, ғоялар бирлиги, дунёқарашнинг умумийлиги.

2. Ифодалаш усули. Замонавий адабиёцҳуносликда услуб термини икки маънони — маълум бир ижодкорнинг ва ижодкорлар гуруҳининг ифодалаш усулини англатади. Марксча-ленинча таълимот услубни метод билан биргаликда қарашни тақозо этади. Олимлар бу масалага турлича муносабатда бўладилар. Айрим адабиёцҳунослар услубни методнинг конкрет кўриниши деб тушунтирса, айримлари ҳар иккисини ҳам бир ҳодиса деб қарайдилар. Идеализм тарафдорлари услубни адабиёт ва жамият тараққиёти, ижодкор дунёқараши билан боғлиқ бўлмаган ҳодиса деб, уни илоҳийлаштирадилар. Услубнинг дастлабки классик таърифини Гёте ва Гегел тушунтириб берган. Улар услубни субект ва обектнинг бирлиги деб баҳолаган эдилар. Марксча-ленинча адабиёцҳунослик услубни ёзувчининг дунёқараши, методи ҳисоблаб, уни жамият тарихи билан боғлиқ деб билади. Методнинг ўзгариши услубга шубҳасиз ўз таъсирини кўрсатади. Алоҳида олиб қаралган бирор асарнинг услуби ижодкорнинг бутун ижодига хос услуб тараққиётининг босқичларидан биридир. Услубнинг қандай бўлиши ёзувчи талантининг ёʻналишига ҳам боғлиқ. Услуб тарихий, жамият тараққиёти билан ўзгарувчи ҳодисадир. Масалан, ёш Горкийнинг дастлабки ижоди романтизм руҳи билан суғорилган бўлса, унинг кейинги асарлари реализмнинг ёрқин намуналаридир.

1. Тил воситаларини танлаш, улардан мақсадли фойдаланиш., Услуб

2. Ушбу соҳадаги воситаларни қўллаш, танлаш ва бириктириш усулларининг жами.

3. Бирон бир ёзувчи, асар, жанрга хос тил воситаларини қўллаш усулларининг жами.

4. Тил воситаларини экспрессив-услубий бўёқ бериш принсипи асосида танлаш.

5. Нутқни сўз қўллаш ва синтаксис меъёрларига мувофиқ тузиш.