сўфи

от 1. Масжидда азон айтувчи киши; муаззин.

Бутоқда хўроз қичқирар, Мезанада — сўфи. — Мақол

Мана бугун Султонбой қишлоқ сўфиси азон айтмасдан ўрнидан туриб, томга қамиш босаётибди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Лектўр [лектор] сўфи азон айтгандай қилиб гапираркан. — Ёшлик

Қўқоннинг эски шаҳарига қарашли бир масжидда бир сўфи бўларкан. — Газетадан

2. кўчма Содда, гўл, художўй одам.

— Вой, отаси тушкур-ей, — деди кула-кула Муса, — мен сизни сўфи, бундай ишларга эътибор қилмайди, деб юрсам, сизда гап кўп экан. — П. Турсун, Ўқитувчи

Уч-тўрт хотинли бойларнинг, айниқса, чорбозорчи савдогарларнинг беш-олтилаб хотинлари эрларини кутиб, сўфи бўлиб ўтиришади дейсизми? — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча