soʻfi
сўфиsoʻfi
ot 1. Masjidda azon aytuvchi kishi; muazzin.
Butoqda xoʻroz qichqirar, Mezanada — soʻfi. — Maqol
Mana bugun Sultonboy qishloq soʻfisi azon aytmasdan oʻrnidan turib, tomga qamish bosayotibdi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Lektoʻr [lektor] soʻfi azon aytganday qilib gapirarkan. — Yoshlik
Qoʻqonning eski shahariga qarashli bir masjidda bir soʻfi boʻlarkan. — Gazetadan
2. koʻchma Sodda, goʻl, xudojoʻy odam.
— Voy, otasi tushkur-yey, — dedi kula-kula Musa, — men sizni soʻfi, bunday ishlarga eʼtibor qilmaydi, deb yursam, sizda gap koʻp ekan. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Uch-toʻrt xotinli boylarning, ayniqsa, chorbozorchi savdogarlarning besh-oltilab xotinlari erlarini kutib, soʻfi boʻlib oʻtirishadi deysizmi? — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Soʻfi azon aytmasdan Juda erta, tong-saharlab. [Ayol] Soʻfi azon aytmasdan uygʻonib, non yopdi, mol-holga qaradi. — Yoshlik
soʻfi
soʻfi
n sufi, a Muslim holy man, member of a religious order
SOʻFI
meshitte azan aytıwshı adam
Soʻfi
рел.rel. ruschaсуфий, муэдзин (служитель мечети, призывающий к молитве) набожный человекinglizchasofy (also muazzin) – (an official of the mosque who calls people to pray); pious personfransuzchamuezzin (serviteur de la mosquée appelant à la prière); personne pieusearabchaصُوفِيٌّ، مُتَصَوِّفٌ