sirmoq
сирмоқsirmoq I
fl. 1. Ustini mato bilan tarang qilib qoplamoq.
Divanni qizil duxoba bilan sirmoq.
2. Gavdaga yopishib tarang turmoq (kiyim haqida).
[Aʼzam] Bir kelsa, Tamannoning oʻzi yolgʻiz. Xuddi bir mahal koʻrganiday, badanga sirib tikilgan shim va koftada. Shuhrat, — Jannat qidirganlar
3. Mahkam qilib bogʻlamoq.
Usta., chorsi-sini beliga sirib bogʻlab, minbarga chiqdi. — S. Ahmad, Hodivoy
4. Arqonni kalta qilib bogʻlamoq, qantarib qoʻymoq.
Otni ustunga sirib bogʻlamoq.
sirmoq II
fl. Birmuncha vaqt ovqat bermay och qoʻymoq, och qoldirmoq yoki oʻzini ovqatdan tiyib, och oʻtirmoq.
— Ovqat-povqating bormi, opkelsang-chi, oʻldirding-ku sirib, — dedi Ikromjon Jannat xolaga. — S. Ahmad, Ufq
Juvozga qoʻshilgan otdek choʻzilib, qulogʻingizdan kun koʻrinib qolibdi-ku! Ovqatdan oʻzingizni sirmang, pul topiladi, sogʻlikdan ajrab qolmang yana. — S. Nurov, Narvon
SIRMOQ
1. sırıw
2. baylaw, tańıw
3. jipti kelte etip baylaw, qańtarıw
4. ash qoyıw, tamaq bermew, ash otırıw