сипоҳ

от 1. тар. Подшоҳ, хон, амир саройида узоқ, хизмат қилган лавозимли киши; амалдор.

Сипоҳнинг ошнаси бўлмас. — Мақол

Эшикни қия очиб, нотаниш кишиларга совуқ назар ташлаган, юзлари гўштдор уй эгаси сипоҳларга хос пурвиқорлик билан Хизмат? дегандек қаради. — Мирмуҳсин, Меъмор

2. Жангчи, аскар.

Деҳқон бўлсанг — қошида бўл, сипоҳ бўлсанг — бошида бўл. — Мақол

Қиличи синиб, қалқони тешилган сипоҳлардек, она-бола китоб-дафтарларни кўтариб, боғ дарвозаси томон юриша бошлади. — Мирмуҳсин, Умид

Муҳаммад Раҳимхон ёʻл ёни-да саф тортган сипоҳларга қараб бош чай-қади. — С. Сиёев, Ёруғлик

3. Шахмат ўйинида: пиёдадан катта доналар (фил, от, рух, фарзин).

Бир пиёдага бир сипоҳни қурбон бермоқ.

4. кўчма айн. Сипо.

— Қачондан бери сипоҳ бўлиб қолдинг? — таъна қилди бошяланг. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Шерназарбой ҳаммадан сипоҳ кўринган эди. — Ж. Шарипов, Хоразм

1. ásker

2. shaxmat oyınında piyadadan úlken danalar (at, rux, farzin)

спорт. Schachfigur f