sipoh

ot 1. tar. Podshoh, xon, amir saroyida uzoq, xizmat qilgan lavozimli kishi; amaldor.

Sipohning oshnasi boʻlmas. — Maqol

Eshikni qiya ochib, notanish kishilarga sovuq nazar tashlagan, yuzlari goʻshtdor uy egasi sipohlarga xos purviqorlik bilan Xizmat? degandek qaradi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Jangchi, askar.

Dehqon boʻlsang — qoshida boʻl, sipoh boʻlsang — boshida boʻl. — Maqol

Qilichi sinib, qalqoni teshilgan sipohlardek, ona-bola kitob-daftarlarni koʻtarib, bogʻ darvozasi tomon yurisha boshladi. — Mirmuhsin, Umid

Muhammad Rahimxon yoʻl yoni-da saf tortgan sipohlarga qarab bosh chay-qadi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

3. Shaxmat oʻyinida: piyodadan katta donalar (fil, ot, rux, farzin).

Bir piyodaga bir sipohni qurbon bermoq.

4. koʻchma ayn. Sipo.

— Qachondan beri sipoh boʻlib qolding? — taʼna qildi boshyalang. — Shuhrat, Shinelli yillar

Shernazarboy hammadan sipoh koʻringan edi. — J. Sharipov, Xorazm

1. ásker

2. shaxmat oyınında piyadadan úlken danalar (at, rux, farzin)

sport. Schachfigur f