sheʼriyat

ot 1. Sheʼriy asarlar majmui; poeziya; sheʼr yozish sanʼati.

Navoiy yashagan davr sheʼriyati.

Kuylandi el tilagi baxshi sozida, Sheʼriyatning eng dilkash, eng tannozida. Uygʻun. Hamza boʻldi menga har qachon Sheʼriyatda yaqin ustozim. — X. Saloh

2. koʻchma Oʻziga maftun qiladigan, oliy his-tuygʻu uygʻotadigan narsa; oʻta goʻzallik, nafosat.

Otabek va Kumush ishqlarida samimiyat, yana toʻgʻrisi, sheʼriyat bor edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Qora dengiz, ham sheʼriyating, Ham jangovar koʻrinishing bor. — Uygʻun

Bahorlar haqida kuylamoq oson, Yozning sheʼriyatin topa bil, shoir. — M. Shayxzoda

поэзия, поэтичность.

n poetry

Poesie f, Dichtung f

поэзияанглийскийpoetry, versificationфранцузскийpoésie, versificationарабскийشِعْرٌ، نَظْمٌ، قَرِيضٌ