sharpa

ot 1. Quloqqa chalinar-chalinmas tovush.

Toshpoʻlatov poyandoz solingan uzun koridordan bamaylixotir kirib borar ekan, oyoq sharpasini eshitib, ichkaridan Xosiyat xola chiqib keldi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

Koridordan eshitilgan har bir sharpaga sergaklanib quloq solar edi. — P. Qodirov, Uch ildiz

2. Kimsa yoki narsaning gʻira-shira, bilinar-bilinmas qorasi, ifodasi; shunday soya.

Haligi fonarning xiragina nuri tushib turgan tosh yonida bir sharpa qimirladi. — A. Muxtor, Tugʻilish

Anhorning toʻgʻonlari oldida odamlarning xira sharpalari uymalashar — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Otabek ketiga burilib, tashqari yoʻlakdan kirguvchi dadasi bilan Hasanali sharpasini oldi va oʻylanib toʻxtadi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. koʻchma Dalolat beruvchi sezilar-sezilmas ifoda; belgi, alomat.

Shu payt yuragim mudhish bir narsaning sharpasini sezganday boʻldi. — Guldasta

Goʻzal bahorning sharpasi yer va koʻkda, gul va yaproqda, oʻt-oʻlanlarda kezar edi. — N. Safarov, Qayta tugʻilish

Oʻrtada adovatning xira sharpasi paydo boʻlgandek tuyuldi. — F. Musajonov, Himmat

4. Yaltiroq narsa (masalan, koʻzgu) orqali biror joyga tushgan shuʼla, nur aksi.

Shipda sharpa oʻynay boshladi.

Anorxonning sariq va koʻk roʻmollarigina shom qorasida sharpaday miltillardi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

1. Bilinar-bilinmas eshitilgan ovoz.HIŞIRTI

2. Biror kimsa yoki narsaning gʻira-shira, bilinar-bilinmas boʻlib koʻringan gavdasi, qorasi; soya.GÖLGE

1. шорох, шелест

2. силуэт, отражение, призрак

n 1. faint, indistinct sound

2. shadow

1. emeski dawıs (biliner-bilinbes)

2. súlder, eles, saǵım

4. belgi, nıshan

4. sáwle.

Widerschein m, Silhouette [-lu-´etə] f