shahodat
шаҳодатshahodat
ot 1. kt. Sodir boʻlgan u yoki bu hodisa yuzasidan beriladigan guvohlik, shohidlik.
Shahodat bermoq.
Eʼtimodlik bir kishining shahodatiga binoan, toshkentlik Yusufbek hojining oʻgʻli Otabek, bu kunda xonimizga qarshi bosh koʻtargan Aziz parvonachi va oʻz otasining vakolatlari bilan kelib, bu yerdagi fuqarolarni ham xon janobiga qarshi oyoqlantirmoqchi boʻlgan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Ayvonning palos va asboblarida uncha boylik koʻrilmasa ham, puxta, ozoda, chirk yuqtirilmagan yoʻsinda yigʻishtirilganligidan, egasining rind tabiatli ekaniga shahodat bermakda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Shahodat (xotin-qizlar ismi).
- Kalimayi shahodat
- Shahodat barmogʻi Feruza pishillab, unga shahodat barmogʻini oʻqtaldi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
SHAHODAT
Guvohlik, shohidlik.ŞAHİTLİK, ŞEHADET
shahodat
shahodat
n evidence, testimony
SHAHODAT
gúwalıq, rásmiy hújjet, kórsetpe (bolģan waqıya haqqında túsinik beriw)
Shahodat
русскийсвидетельствованиеанглийскийtestimony, certificationфранцузскийtémoignage, certificationарабскийشَهَادَةٌ