Сентиментализм

ХВИИИ аср охирида Европа адабиётида пайдо бўлган адабий оқим. Сентиментализм феодал жамияти инқирозга юз тутиб, капиталистик муносабатлар ривожланаётган даврда Англияда пайдо бўлди. Сентиментализм тарафдорлари бўлган сентименталистлар маърифатчиларнинг тарихий процесссида ақлнинг етакчи роли ҳақидаги фикрларига скептик муносабатда бўлдилар. Чунки улар ҳаёт маърифатчилар назариясини тасдиқламаганининг гувоҳи бўлдилар. Сентименталистлар инсоннинг руҳий дунёсини, капиталистик муносабатлар шароитида бу руҳий дунё фожиасини тасвирладилар. Сентименталистлар мақсад жиҳатидан бир бўлсалар ҳам, ҳаётга, жамиятга муносабат жиҳатидан турлича фикрда эдилар. Улар шу нуқтайи назардан актив ва пассив сентименталистларга бўлинади. Актив сентименталистлар Руссо бошчилигида жамиятни ўзгартириш масаласини кўтариб чиқишди. Пассив сентименталистлар эса жамиятни ўзгартмасдан туриб, кишиларни, сентиментализм

сенсор сезгирликдан фарқ қилувчи ҳаддан ташқари эмоционал сезгирлик, нарса ва ҳодисаларга ўта эмоционал (сентиментал) муносабатда бўлиш., сентиментализм