sen
сенsen
olm. 1. 1 Oʻzidan kichiklarga yoki yaqin kishilarga murojaat tarzida yoki ularning nomi oʻrnida ishlatiladigan soʻz.
Sen menga mana bu xatni oʻqib ber.
Sen — Pushkinning sevgan malagi, Sen — Gyote orzu etgan qiz. — A. Oripov
Sening taningga oʻq ham botmaydi, nayza ham. — A. Qahhor, Bos tepkini
2. s. t. (koʻplik shaklida) Tinglovchiga nisbatan mensimaslik, bepisandlik kabi maʼnoni bildiradi.
[Fotima:] Hali shoshmay tur, senlarga bir jazo beraylik, boshqa diyonatsizlarga ham ibrat boʻlsin. — Hamza, Tanlangan asarlar
3. Jonsiz narsalarga murojaat tarzida yoki ularning nomi oʻrnida ishlatiladi.
Ajal, sen nayzangni sanchdingmi chindan Oʻzbek sheʼriyatin pahlavoniga? — A. Oripov
Ruhimda bir maʼyuslik sokinlik uygʻotganda, Men seni esga oldim, birinchi muhabbatim. — A. Oripov
- Sen ye — men ye yoki sen ye — men ye Ovqat juda ham koʻp, hammadan ham ortib qoladigan darajada boʻlganda aytiladigan ibora.
- Sen-u menga bormoq Xuddi shu masala ustida Tojiboy bilan Abdurasul orasida janjal chiqib, ikkovi sen-u menga borib qolishdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- (Hap) senimi! Doʻq-poʻpisa iborasi. — Koʻraman, kirmaganingni, — dedi Boʻtaboy otlanayotib, — shu qilganingga, senimi! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari