сен
senсен
олм. 1. 1 Ўзидан кичикларга ёки яқин кишиларга мурожаат тарзида ёки уларнинг номи ўрнида ишлатиладиган сўз.
Сен менга мана бу хатни ўқиб бер.
Сен — Пушкиннинг севган малаги, Сен — Гёте орзу этган қиз. — А. Орипов
Сенинг танингга ўқ ҳам ботмайди, найза ҳам. — А. Қаҳҳор, Бос тепкини
2. с. т. (кўплик шаклида) Тингловчига нисбатан менсимаслик, беписандлик каби маънони билдиради.
[Фотима:] Ҳали шошмай тур, сенларга бир жазо берайлик, бошқа диёнацизларга ҳам ибрат бўлсин. — Ҳамза, Танланган асарлар
3. Жонсиз нарсаларга мурожаат тарзида ёки уларнинг номи ўрнида ишлатилади.
Ажал, сен найзангни санчдингми чиндан Ўзбек шеъриятин паҳлавонига? — А. Орипов
Руҳимда бир маъюслик сокинлик уйғотганда, Мен сени эсга олдим, биринчи муҳаббатим. — А. Орипов
- Сен е — мен е ёки сен е — мен е Овқат жуда ҳам кўп, ҳаммадан ҳам ортиб қоладиган даражада бўлганда айтиладиган ибора.
- Сен-у менга бормоқ Худди шу масала устида Тожибой билан Абдурасул орасида жанжал чиқиб, иккови сен-у менга бориб қолишди. — П. Турсун, Ўқитувчи
- (Ҳап) сеними! Дўқ-пўписа ибораси. — Кўраман, кирмаганингни, — деди Бўтабой отланаётиб, — шу қилганингга, сеними! — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари