семиз

сфт. 1. Этли, тўладан келган; тўла.

Семиз одам.

Скамейкада ёш болали аёлнинг чап ёнида ўтирган семиз киши бепарво газета ўқирди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Саккиз меҳмон ичида иккиси бениҳоят семиз эди. — Ойбек, Танланган асарлар

[Отабек:] Нега Зайнаб семиз-у, Кумуш озғин?! — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Яхши боқилган, этли; бўрдоқи; вазндор; ёғ босган.

Семиз қўй. Семиз гўшт.

Сувонжон августнинг охирларида ўрмон хўжалиги пунктига келди. Унинг қўлида тўртта семиз каклиги бор эди. — С. Анорбоев, Оқсой

Шарофатхон бир катта косада семиз қўй гўштидан пиширилган шўрвадан келтирди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. қ. х. Ўсимлик учун фойдали моддаларга бой, серҳосил (ер ҳақида).

Тайёр, семиз ер бўлса, 50 сентнердан ҳосил олиш унча қийин эмас. — Газетадан

Тупроқ — семиз, сув — яқин, ҳавоси очиқ, Қуёш эса йил бўйи бу ерга ошиқ. — М. Шайхзода

4. с. т. Ёʻғон, қалин, қаппайган; энли.

Семиз китоб.

Кечқурун гузарга кириб туринг, кўрасиз. Семиз-семиз сумка кўтарган хотинлар ўтаверади. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

Эни бир ярим, бўйи икки қарич чамаси келадиган газетанинг устига қора, семиз ҳарфлар билан: Туркистон вилоятининг газети деб ёзилган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Олдинда серсавлат Мойлихон ака, ортида жигарранг дипломат ва семиз қоғоз папка кўтарган Ғойибжон пилдираб келар эди. — Н. Аминов, Қалтис хато