sazo
сазоsazo I
ot 1. Qilmishiga yarasha oladigan tanbeh, taʼzir, dashnom.
Devorlar ham menga sazo berayotgandek qizardim, hech qayoqqa qaray olmadim. — Oydin, Hikoyalar
2. Oniy istak; intilish; raʼy, shaxt.
Yigitning sazosi singuncha, shaytonning boʻyni uzilsin. — Maqol
- Sazosini (yoki sazasini) qaytarmoq (yoki oʻldirmoq, yerda qoldirmoq) Iltimosini inobatga olmaslik; shaxtini qaytarmoq; uyaltirmoq. Insof kerak, Asadvoy! Qariyaning sazosini oʻldirish yaxshimas, oppoq soqolini hurmat qilish kerak. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasiQurbon ota uning suhbatini xushlamasa ham, odamning yuzi issiq, hamsafar boʻlish toʻgʻrisidagi sazosini oʻldirmadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
sazo II
ot shv. Sado, tovush, ovoz.
Xotinidan sazo chiqmagach, Sohib qori qoʻlidagi sarpolarni Xolidaning boshidan oshirib, ichkariga otdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
sazo
воздаяние, возмездие
- sazo bermoq пристыдить, устыдить
- sazosini
sazo
n requital, recompense, retribution
- sazo bermoq shame, put to shame, make ashamed of smth.
SAZO
1. saza, sazay, dákki, támbi
2. tilek, niyet, talpınıs
3. saza, ses, dawıs