sardor

ot 1. tar. Eron va Afgʻonistonda: yirik amaldor, qabila boshligʻi; Oʻrta Osiyoda: qoʻshin qoʻmondoni; Usmonlilar saltanatida: dala armiyasi qoʻmondoni.

Temur Malik jang liboslarini kiyib, sardor Shohmurod Koʻhistoniy bilan birgalikda otga minib, qoʻshin toʻplanayotgan tomonga joʻnadi. — Saodat

2. Umuman, qoʻmondon, boshliq.

Senga bermas Goʻroʻgʻli hech omona, Xon Goʻroʻgʻli Chambil elning sardori. — Malikayi ayyor

Kemada aygʻoqchilar sardoridan boshqa ikki kishi ham bor edi. — Mirmuhsin, Temur Malik

3. koʻchma Yoʻl-yoʻriq koʻrsatuvchi; ilgʻor, zarbdor.

Namanganning anori, kimni qilmas xumori, Namanganliklar nori, yigitlarning sardori. — T. Toʻla

Umuman qoʻmondon, boshliq.BAŞKAN, LİDER

guruhning boshqa aʼzolariga murakkabрусскийСтароста – член группы, способный оказатьанглийскийStarosta is a member of the group that can have a tangible

уст. предводитель, глава, начальник

n leader, chief

n tar. a male member of the ruling Afghan clans in the 18th centuries

Anführer(in) m, f