ruhoniy

sft. Din peshvosi, din yoʻlida, diniy lavozimda xizmat qiluvchi, uni targʻib etuvchi diniy kishi; dindor.

Erta bilan Sulton Abusaid mirzo Buxoroning ruhoniy va nomdor kishilarini chorlab, ular bilan qisqa muloqotda boʻldi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Zohir shayx, ogʻasidek ruhoniy boʻlgani bilan, ogʻasi kabi arzimagan narsaga lovullab ketadigan tajang, jahldor emas, koʻngilchan, rahmdil kishi edi. — S. Siyoyev, Avaz

Din peshvosi, dinni targʻib qiluvchi diniy kishi.DİN ADAMI

рел. духовное лицо, служитель культа, священник

n clergyman

• ruhoniylar the clergy

ruwxaniy, dindar

din. Priester m, Geistliche m

priest.

духовное лицо, священниканглийскийpriestфранцузскийclergéарабскийرُوحَانِيٌّ