quyruq

ot 1. 1. ayn. Dum 1.

Quyrugʻi uzun it.

Bedovga yarashgan quyruq ham yoldir. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli

Qushni osmonda tutib turadigan — qanot bilan quyrugʻi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. koʻchma Doim birovga ergashib yuradigan, uning xizmatiga tayyor turadigan shaxs haqida; dum.

Soli sovuq oʻz quyrugʻiga buyurdi: — Jumanboy, pastdan polos olib boring, choping. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. ayn. Dumba 1.

Boqilgan qoʻylarning quyrugʻi quchoqqa sigʻmas edi. Uzoqdagi quyruqdan yaqindagi oʻpka yaxshi. — Maqol

Tajribali chopqinchilar Hirot tomoniga borayotganda, har ikki-uch soatlik yoʻlda maʼlum bir yerga quyruq yogʻi boʻlaklarini koʻmib qoʻygan edilar. — S. Ayniy, Qullar

4. Samolyot, kema va shu kabilarning orqa qismi.

Samolyotning quyrugʻi. Kemaning quyrugʻi.

1. хвост

quyrugʻini bossang, sichqon ham chiyillaydi и мышь запищит, если наступить ей на хвост

yer ustida mushtday quyruq из земли торчит хвост с кулачок (Гриб)

2. курдюк

uzoqdagi quyruqdan yaqindagi oʻpka yaxshi см. uzoq

keragida korson quyruq, kesa bersa ado boʻlmaydi на шесте корзина с курдюком, сколько ни отрезай – не убудет (Луна)

n 1. tail, brush (tulkiniki)

2. (ty) tail of a sheep

quyrıq

Schwanz m, (dumba) Fettschwanz m