qulvachcha

ot 1. Quldan tarqalgan kishi, qul avlodi, qulning bolasi, farzandi.

[Mansur:] Balo oshpaz, balo, Oʻlguncha ayyor, Oʻzi qulvachcha-yu, idroki yuksak. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy

Ularning yoniga tiqilishib, yuzlarcha qulvachchalar bormoqda. — M. Joʻraboyev, M. B. martabasi

2. koʻchma Past tabaqadan, qul qatori boʻlgan shaxs haqida, unga nisbatan qoʻllanadi.

Rizayev undan battar, birovning fotiha qilingan qizini oʻziga xotinlikka olmoqchi, qulvachcha — J. Sharipov, Xorazm

1. сын раба (по происхождению)

2. загадка молодой прислужник, молодой слуга (из рабов)

beli bogʻlik qulvachcha tomdan oʻtin tashlaydi мальчик-слуга, подпоясавшись, с крыши дровишки сбрасывает (Веник).

qul, qul áwladı, quldan tarqalǵan