қулвачча

от 1. Қулдан тарқалган киши, қул авлоди, қулнинг боласи, фарзанди.

[Мансур:] Бало ошпаз, бало, Ўлгунча айёр, Ўзи қулвачча-ю, идроки юксак. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий

Уларнинг ёнига тиқилишиб, юзларча қулваччалар бормоқда. — М. Жўрабоев, М. Б. мартабаси

2. кўчма Паст табақадан, қул қатори бўлган шахс ҳақида, унга нисбатан қўлланади.

Ризаев ундан баттар, бировнинг фотиҳа қилинган қизини ўзига хотинликка олмоқчи, қулвачча — Ж. Шарипов, Хоразм

1. сын раба (по происхождению)

2. загадка молодой прислужник, молодой слуга (из рабов)

бели боғлик қулвачча томдан ўтин ташлайди мальчик-слуга, подпоясавшись, с крыши дровишки сбрасывает (Веник).

qul, qul áwladı, quldan tarqalǵan