qulamoq

fl. 1. Zarb bilan yiqilmoq; agʻdarilmoq.

Zilzilada koʻpgina eski uylar, devorlar quladi. Chirigan daraxt qulab tushdi.

Mana shu togʻ choʻqqisida bir choʻpon, oyogʻi tagidagi tosh koʻchib, pastga qulab ketadi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Togʻning kun-botar tomoniga urush yillari samolyot qulagan. — A. Nurmurodov, Urush bevalari

2. koʻchma Yoʻq, mahv boʻlmoq, yoʻq, mahv etilmoq, agʻdarilmoq; tushmoq.

Qulamasin Chambil yurti. — Gulnorpari

Ustunlari tezlik bilan yakson qilingan boʻlsa ham, eski jamiyat osonlikcha qulamadi. — OʻTA

Podshoh taxti qulaydigan kunlar kelar. — Boychechak

3. koʻchma s.t. Olamdan oʻtmoq; oʻlmoq.

Chol qulamay turibdi. Qulagan kun ularning yoqasini boʻgʻaman, merosimni daʼvo qilaman! — Oybek, Tanlangan asarlar

Ikki oʻgʻlim: biri oʻn sakkizda, boshqasi yigirmada — nemis oʻqidan quladi. — S. Karomatov, Oltin qum

Zarb bilan yiqilmoq, agʻdarilmoq.DÜŞMEK, YIKILMAK

падать, рушиться, опрокидываться, сваливаться

v fall, drop, crash down, be destroyed

1. qulaw, jıģılıw

2. awıs. joq bolıw, awdarılıw

3. awıs. qaytıs bolıw, óliw

hinfallen vi s, einfallen vi s, einstürzen vi s