қучоқламоқ
quchoqlamoqқучоқламоқ
фл. 1. Қучоғига олмоқ; қучмоқ.
Қучоқласанг, қучоғингда тўлиб турсин. — С. Сиёев, Ёруғлик
Мен ҳозиргина терилган лолаларни қучоқлаб, ўрнимдан турдим. — Гул-даста
У ҳўнг-ҳўнг йиғлар, отасининг оёқларини қучоқлаб ялинарди. — К. Яшин, Ҳамза
Сўзамол йигит Отамуроднинг елкасига қоқиб, яна белидан қучоқлаб, даст кўтариб, ерга қўйди. — М. Мансуров, Ёмби
Тўлқин Ғани отанинг елкасига ёпишиб, бўйнидан маҳкам қучоқлаб олди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2. Умуман, икки қўл орасига олиб ва бағир бериб, маҳкам ушламоқ, ёпишмоқ.
Дарахтни қучоқлаб олмоқ.
Турсунбой қамиш капа олдида тиззасини қучоқлаб, дарвеш қиёфасида ўтирарди. — С. Аҳмад, Уфқ
Бечора она чидолмади, қабрни қучоқлаб, уввос тортди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
ҚУЧОҚЛАМОҚ
1. Қучоқ орасига олиб бағрига тортмоқ, бағрига босмоқ; қучмоқ.KUCAKLAMAK
2. Умуман икки қўл орасига олиб ва бағир бериб маҳкам ёпишмоқ.
қучоқламоқ
обнимать, обхватывать
қучоқламоқ
в embrace, fold in one's arms
- қўбиз n qobiz, a violin-like instrument with a hemispherical body
қучоқламоқ
вт umarmen vt, umhalsen
қучоқламоқ
Бли ТК русчаобнять ВПинглизчаto take smb. in one's armsнемисчаumarmen A
Қизча онасини (кимни?) қучоқлади. Дочь обняла свою мать (кого?).
The daughter took the mother (whom?) in her arms.
Die Tochter umarmte ihre Mutter (wen?).