quchoq

ot 1. Ikki qoʻlning old qismini birlashtirib, oraligʻiga biror shaxs yoki narsa olinadigan (olingan) holat.

Shahzodaxon Olchinbekning quchogʻidan zoʻrgʻa sugʻurilib chiqib oldi. — K. Yashin, Hamza

Toʻlan siltanib, Yoʻldoshning quchogʻidan chiqishga urindi. Yoʻldosh Toʻlanga yopishib olib, hamon yalinyapti. — S. Siyoyev, Avaz

Tizzasini quchogʻidan qoʻyib yuborib, unga intildi. — S. Ahmad, Ufq

2. koʻchma Poet. Ogʻush, bagʻir. Tabiat quchogʻida yayramoq. Bola uyqu quchogʻida. U shirin xayollar quchogʻidan chiqolmas edi.

— Koshkiydi qishlogʻimizga kelsang, — dedi Komil kulib. — Bizda xalq doktorni juda izzat qiladi. Agar Toshkent quchogʻidan ayrila bilsang. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Mana, siz, farzandlarim, Yoshligingiz zabardast. Maktab — ilm quchogʻida Oʻsasiz oʻqib, yayrab. — Q. Muhammadiy

Suvonjon eshikni kuch bilan ochib, oʻzini boʻronning quchogʻiga otdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

3. Quchoqqa sigʻadigan oʻlchov miqdorni bildiradi (odatda, son-miqdor bildiruvchi soʻzlar bilan, shuningdek, takror holda — quchoq-quchoq kabi qoʻllanadi).

Ikki quchoq oʻtni oxurlarga tashladi. Quchoq-quchoq matolar.

U bir quchoq oʻtin terib kelganida, Sultonov yuzlari oppoq oqarganicha, choʻzilib yotar edi. — M. Mansurov, Yombi

Bir ozdan keyin komissar uni chaqirib, bir quchoq xat topshirdi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Ikki qoʻlni yoyganda bir-biriga tutashtirilgan oraliq (yoʻgʻonlik oʻlchovi sifatida ).KUCAK

1. объятие

2. охапка, обхват

n embrace, hug

qushaq, bawır

f Umarmung f