qoʻy

QOʻY 1 goʻngg, jun, sut olish uchun boqiladigan juft tuyoqli sutemizuvchi uy hayvoni'. Semiz q oʻ y n i n g umri kalta (Maqol). Qadimgi turkiy tilda ham shun — day maʼnoni anglatgan bu ot qoy (Devon, III, 155; DS, 453), qon (Devon, III, 154), qoj (ДС, 453) shakllarida talaffuz qilingan; qoyun, qoyïn shakllari ham kel— tirilgan (ДС, 453). Oxirgi ikki soʻzdagi -n qoʻshimchasi kichraytirish—erkalash maʼnosini ifodalasa kerak. Mahmud Koshgʻariy bu soʻzning qon shakli y undoshining n undoshi bilan almashinuvi natijasida hosil boʻlga — nini taʼkidlaydi (Devon, III, 154); bu soʻzning qoj, qoy shakllari maʼnoda farqlanib, qoy shakli ' sovliq' maʼnosini, qoj shakli 'qoʻchqor' maʼnosini anglata boshlagan (Devon, I, 311)