qovurgʻa
қовурғаqovurgʻa
ot 1. anat. Umurtqadan chiqib, koʻkrak suyagiga egilib keladigan, koʻkrak qafasini tashkil qiladigan yoysimon ensiz suyak.
Mana, uring, sindiring qovurgʻamni! Qoʻrqmay qoʻya qoling, arz qilmayman. — A. Qahhor, Asror bobo
2. koʻchma maxs. Bino, inshoot va shu kabilarning mustahkam tutib turish uchun xizmat qiladigan qismi, yonma-yon biriktirilgan uzun-uzun qismi.
Panjaraning qovurgʻalari.
Quyosh qizdirayotgan alleyalar boʻsh, skameykalarning oq qovurgʻasi oftobda yaltiraydi. — P. Qodirov, Uch ildiz
- Yetim qovurgʻa Koʻkrak suyagiga kelib yopishmagan qisqa qovurgʻa. Insonning yetti juft chin qovurgʻasi, besh juft yetim qovurgʻasi boʻladi.
- Qovurgʻasi koʻrinib (yoki sanalib) qolmoq Juda ozib ketmoq. Joʻraning koʻzlari choʻkib, qovurgʻalari sanalib qoldi, har kun qamchi, har kun azob — H. Shams, Dushman
- Qovurgʻasi bukilmagan (yoki sinmagan) Yap-yangi, hali tutilmagan, ezilmagan (qogʻoz pul haqida). Hakim akamlarning choʻntaklariga qovurgʻasi sinmagan chervonlarni tushirdim. — B. Rahmonov, Xoʻjayin koʻchdiChoʻntaklari qovurgʻasi bukilmagan yuztaliklarga toʻla. — Tanish basharalar
- Qovurgʻasi qayishmoq
QOVURGʻA
1. Umurtqadan chiqib koʻkrak suyagiga egilib keladigan, koʻkrak qafasini tashkil qiladigan yoysimon ensiz suyak.KABURGA
2. Narsalarni tutib turuvchi qismi.
qovurgʻa
qora biyam qalt etdi, qovurgʻasi yalt etdi вздрогнула моя кобыла чёрная — и рёбрами сверкнула (Туча, молния)
См.: qobirg‘a
qovurgʻa
n anat. rib
QOVURGʻA
qovurgʻa
anat. Rippe f