қоронғилашмоқ
qorongʻilashmoqқоронғилашмоқ
фл. 1. Қоронғилик чўкмоқ, тушмоқ; қоронғи ҳолат юзага келмоқ.
Оқшом тушиб, ташқари қоронғилашиб қолган, гупуллатиб йирик-йирик қор ёғарди. — Газетадан
Уч қулоч илгарилаш билан унгур ичи анча қоронғилашди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Кўкда саёҳат қилиб юрган ой булутлар ортида қолди. Бутун ўрмон ва кенг далалар қоронғилашди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
2. кўчма Ноаниқлашмоқ, хиралашмоқ; чигаллашмоқ (маъно, тушунча ва шу кабилар ҳақида).
Масала ойдинлашмади, балки янада қоронғилашди.
Баҳорнинг фикри қоронғилашди-ю, кўз олдини туман чулғади. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин
- Кўз олди қоронғилашди Чол охири ҳолдан тойиб, кўз олди қоронғилашди-да, сув аралаш лойга йиқилди. — Ж. Шарипов, Хоразм
- Кўзига дунё (ёки олам, жаҳон) қоронғилашди Қаттиқ хафа бўлди, кўзига ҳеч нарса кўринмай қолди. Зиёдилла қамоққа олингандан кейин, олам кўзига буткул қоронғилашди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
қоронғилашмоқ
темнеть, становиться тёмным
қоронғилашмоқ
в darken, obscure
ҚОРОНҒИЛАШМОҚ
qarańǵılasıw, qarańǵı túsiw
қоронғилашмоқ
dunkeln vi, dunkel werden