qoraymoq

fl. 1. Qora tusga kirmoq; qora rang olmoq (

Oq kishmish, qora kishmish, Kishmish qorayib pishmish. — Qoʻshiqlar

Tutab yotgan tutundan gʻorga kiraverishdagi toshlar qorayib ketgan. — Mirmuhsin, Meʼmor

Shox-shabbalari uchgan, yongʻindan qoraygan oʻrmonlar tuman orasida vahim bir sukut saqlardi. — Oybek, Quyosh qoraymas

2. Qoraga moyil, toʻq rang olmoq (

Yoʻlchi quyosh va dala shamoli bilan bir oz qoraygan. — Oybek, Tanlangan asarlar

Xolmatjon suvsizlikdan qorayib ketgan bir tup niholni sugʻurib olmoqchi edi, ildizi bilan chiqmay, boʻgʻzidan uzildi. — S. Ahmad, Ufq

3. Ifloslantiradigan narsalar qoplab, oʻz tiniqligi, toza rangini yoʻqotmoq; xira, kir tusga kirmoq.

Joʻravoy avvaliga pinagini buzmaydi, qorayib ketgan doʻppisini boshidan olib, kaftiga bir uradi-da, qayta kiyadi. — Gazetadan

Ovqat pishdi. Qozonning rangi chiqib qoraygan goʻjaga qatiq ham rang kirgizolmadi. — A. Qahhor, Anor

Yaxshiyamki osmon bor — yerdan koʻtarilgan qancha-qancha gʻuborlarni yutgani bilan qorayib ketmaydi. — Mirmuhsin, Topilgan husn

4. Qorongʻilik bilan qoplanmoq; qorongʻilashmoq.

Quyosh bota boshlar gavjum qirlarga Qoraya-qoraya toʻshalar oqshom. — A. Oripov, Yurtim shamoli

Ertasi atrof qorayarkan, Jondor vagonchini oʻz pinjiga olib, suhbatga joʻnadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

5. Boshqa narsalardan ajralib yoki gʻira-shira koʻrinmoq, sharpasi koʻrinmoq.

Chodir yonida soyadek qorayib turgan kishi oldida toʻxtab, engashib, uning betiga qaradi. — S. Ahmad, Ufq

ikki tomondagi togʻ choʻqqilari osmon sathida elas-elas qorayib koʻrinar edi. — O. Yoqubov, Izlayman

Qora tusga kirmoq.KARARMAK

1. (qorongʻi tushmoq)dunkeln vi, dunkel werden

kun qorayyapti es dämmert, es dunkelt

2. vi (quyoshda)sonnengebräunt sein, sich bräunen lassen

3. (qora tus olmoq)schwarz werden

1. чернеть, неметь

2. загорать

oftobda qoraydim я загорел на солнце

v 1. turn black, show black

2. (quyoshda) become sunburn

qarayıw