qoʻnoq
қўноқqoʻnoq I
ot Qoʻngʻirboshlar oilasiga mansub, doni tariqdan koʻra maydaroq, boshoqli bir yillik oʻsimlik; gʻalla va yem-xashak ekini.
qoʻnoq II
ot 1. Biror joyga, biror kimsaning uyiga qoʻngan, tushgan yoʻlovchi, sayyoh; mehmon.
Inson qoʻnoq boʻlar Oyga, Zuhraga. — X. Rasul.
Opa, siz palovga unnang. Toza, sen Eʼzozxonni bolalari bilan olib kel, qoʻnoq boʻlib ketsin. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. Qushlar qoʻnadigan dor; qoʻndoq.
Kun botgach, tovuqlar qoʻnoqqa chiqdi.
qoʻnoq I
бот. просо
qoʻnoq II
гость
- qoʻnoq boʻlmoq гостить
- qoʻnoq qoʻydan yuvosh милее гостя нет; гость — кроток (букв. смирнее овечки)
- qoʻnogʻi koʻp uyning bolasi toʻq в доме, где часто гости, дети сыты.
Qarang: mehmon
qoʻnoq I
n millet
qoʻnoq II
n roost
qoʻnoq III
n guest
QOʻNOQ
qonaq, miyman, sayaxatshı