қўноқ
qoʻnoqқўноқ И
от Қўнғирбошлар оиласига мансуб, дони тариқдан кўра майдароқ, бошоқли бир йиллик ўсимлик; ғалла ва ем-хашак экини.
қўноқ ИИ
от 1. Бирор жойга, бирор кимсанинг уйига қўнган, тушган ёʻловчи, сайёҳ; меҳмон.
Инсон қўноқ бўлар Ойга, Зуҳрага. — Х. Расул.
Опа, сиз паловга уннанг. Тоза, сен Эъзозхонни болалари билан олиб кел, қўноқ бўлиб кецин. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2. Қушлар қўнадиган дор; қўндоқ.
Кун ботгач, товуқлар қўноққа чиқди.
қўноқ И
бот. просо
қўноқ ИИ
гость
- қўноқ бўлмоқ гостить
- қўноқ қўйдан ювош милее гостя нет; гость — кроток (букв. смирнее овечки)
- қўноғи кўп уйнинг боласи тўқ в доме, где часто гости, дети сыты.
Қаранг: меҳмон
қўноқ И
н millet
қўноқ ИИ
н roost
қўноқ ИИИ
н guest
ҚЎНОҚ
qonaq, miyman, sayaxatshı