қочирим

от 1. Бирор кимса, нарса, воқеа ва шу кабиларга ишора қилиб айтилган рамзли гап, шама; қочириқ.

У нариги сўридаги машшоқлар билан ўтирган чўтир Абдураҳим ошпазни қочирим билан аския қила бошлади. — Ш. Тошматов, Тонгдаги кўланка

[Зайнобиддин] Баъзида андаккина қочиримга ҳам оғзи қулоғида хирр-хирр кулади. — Мирмуҳсин, Тирик товон

Башорат имо-ишора қочиримларни ё тушунмайди, ё тушунмасликка олади. — Қ. Кенжа, Тоғ ёʻлида бир оқшом

2. Истеҳзо, киноя, пичинг, кесатиқ, қочириқ.

Муборак шу гапга ҳам хандон уриб кулди. Турсуной Дилбарнинг бу гапи қочирим-ми ё мақташми — тушунмас эди. — Н. Сафаров, Узоқни кўзлаган қиз

3. мус. Ўзбек анъанавий мусиқасида оддий ва мураккаб мусиқа безакларининг умумий ифодаси: куйга жило берувчи қисқа товуш (оҳанг)лардан ташкил топади.

Ўзбек миллий куйлари нозик қочиримлари билан нотага олинди. — Газетадан

1. Бирор кимса, нарса, воқеа ва sh.k.ga ишора қилиб айтилган рамзли гап, шама; қочириқ.DOLAYLI ANLATIM

2. Истеҳзо, киноя, пичинг, кесатиқ, қочириқ.KİNAYELİ

острота, намёк

qashırım, astarlı sóz, mısqıl

русчаострота, намёкинглизчаsharpness of the meaning of words, ironyфрансузчаbon mot, trait d'esprit, pointe, allusion, ironieарабчаمُلْحَةٌ (مُلَحٌ), نُكْتَةٌ (نُكَتٌ)