қобиқ

от 1. Пўст, пўстлоқ; пўчоқ.

Дарахт қобиғи. Чигит қобиғи.

2. Нарсаларнинг устини қоплаб, ўраб олган қаттиқ устки қатлами ёки пўст.

Ер қобиғи. Дирижабл қобиғи.

3. кўчма Ўраб, пардалаб турувчи, чеклаб қўювчи нарса.

Улфат билан суҳбатлашсангиз, унинг ўз мутахассислиги қобиғига ўралиб қолмай, билим доирасини кенгайтириб боришга интилаётганлигини кўриб тан берасиз. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

Ҳанифа орзу-ҳаваси, ўй-хаёли фақат оила қобиғи билангина чегараланган уй хотини бўлиб ўтириб қолган. — С. Анорбоев, Меҳр

У ўз нутқини субектив қобиққа ўрайди. — Газетадан

1. Пўст, пўчоқ.KABUK

2. Нарсаларнинг устини қоплаб олган қаттиқ устки қатлами.

1. даст. Дастурий таъминот, кўп ҳолларда мустақил дастур бўлиб, у фойдаланувчи учун операцион муҳит билан мулоқот режимида қулай ўзаро ишлашни таъминлайди.инглизчаshellрусчаоболочка

2. телеком. Оптик толали ва гибрид кабелларни ташкил қилувчи элементлардан бири.

1. кора, корка, оболочка

2. кожура, скорлупа, шелуха

н 1. (daraxtniki) bark

2. (yerniki) crust, shell, cortex, skin

qabıq, kep, tıs, qırtıs

Hülle f, Umhüllung f, Rinde f, Kruste f