qobiq
қобиқqobiq
ot 1. Poʻst, poʻstloq; poʻchoq.
Daraxt qobigʻi. Chigit qobigʻi.
2. Narsalarning ustini qoplab, oʻrab olgan qattiq ustki qatlami yoki poʻst.
Yer qobigʻi. Dirijabl qobigʻi.
3. koʻchma Oʻrab, pardalab turuvchi, cheklab qoʻyuvchi narsa.
Ulfat bilan suhbatlashsangiz, uning oʻz mutaxassisligi qobigʻiga oʻralib qolmay, bilim doirasini kengaytirib borishga intilayotganligini koʻrib tan berasiz. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda
Hanifa orzu-havasi, oʻy-xayoli faqat oila qobigʻi bilangina chegaralangan uy xotini boʻlib oʻtirib qolgan. — S. Anorboyev, Mehr
U oʻz nutqini subyektiv qobiqqa oʻraydi. — Gazetadan
- (Oʻz) qobigʻiga oʻralmoq Boshqalardan, tashqi dunyodan ajralib, oʻzicha, oʻz holicha ish koʻrmoq, yashamoq, rivojlanmoq.
QOBIQ
1. Poʻst, poʻchoq.KABUK
2. Narsalarning ustini qoplab olgan qattiq ustki qatlami.
qobiq
1. даст. Dasturiy taʼminot, koʻp hollarda mustaqil dastur boʻlib, u foydalanuvchi uchun operatsion muhit bilan muloqot rejimida qulay oʻzaro ishlashni taʼminlaydi.английскийshellрусскийоболочка
2. телеком. Optik tolali va gibrid kabellarni tashkil qiluvchi elementlardan biri.
qobiq
1. кора, корка, оболочка
2. кожура, скорлупа, шелуха
- yer qobigʻi земная кора
qobiq
n 1. (daraxtniki) bark
2. (yerniki) crust, shell, cortex, skin
QOBIQ
qabıq, kep, tıs, qırtıs
qobiq
Hülle f, Umhüllung f, Rinde f, Kruste f