қийқирмоқ

фл. 1. Томоқдан қаттиқ, баланд овоз чиқармоқ, ҳайқирмоқ, қичқирмоқ.

Халқ кулади, олқишлайди, қийқиради. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ

Заргаров қийқириб кулди, чапак чалди ва бунга ҳам қаноат қилмай, ўрнидан туриб, ўйинга тушди. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

Ишдан қайтган чоғимда Қийқиради ўғилчам. — Ё, Мирзо

2. айн. Қийқилламоқ.

Томоқдан қаттиқ бетартиб овоз чиқармоқ, қичқирмоқ.ÇIĞLIK ATMAK

кричать, вопить, шуметь

в shout, cry, make a noise

qıyqıwlaw, qıyģırıw, qıshqırıw