qiyqirmoq

fl. 1. Tomoqdan qattiq, baland ovoz chiqarmoq, hayqirmoq, qichqirmoq.

Xalq kuladi, olqishlaydi, qiyqiradi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq

Zargarov qiyqirib kuldi, chapak chaldi va bunga ham qanoat qilmay, oʻrnidan turib, oʻyinga tushdi. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar

Ishdan qaytgan chogʻimda Qiyqiradi oʻgʻilcham. — Yo, Mirzo

2. ayn. Qiyqillamoq.

Tomoqdan qattiq betartib ovoz chiqarmoq, qichqirmoq.ÇIĞLIK ATMAK

кричать, вопить, шуметь

v shout, cry, make a noise

qıyqıwlaw, qıyģırıw, qıshqırıw