қилиқ

от 1. Кишининг юриш-туришидаги, бошқалар билан муомаласидаги ўзига хос ҳаракатлари, хулқ-атвори.

Қилиғи иссиқ одам. Қилиғи совуқ йигит.

Унинг қилиқлари ўзига жуда мос тушар, ҳатто қўли қаттиқлиги ҳам фазилатдек туюларди. — Ф. Мусажонов, Пушаймон

— Кечирасиз! — деди ўз қилиғига уялиб, шолғомдай қизариб кетган — Мастонов. Ғайратий, Ёʻқлов

2. Ғайритабиий ёки ножўя иш, ҳаракат, одат ва шу кабилар

Келишмаган қилиқлар.

Зебихон шунақаям қилиқлар қилдики, Турсунбой анграйиб қолди. — С. Аҳмад, Уфқ

Бунақа қилиқ Нишопурий жанобларидан чиқади. — Мирмуҳсин, Меъмор

Фуқароларнинг кечаги қилиғи Султонали ҳожини телба қилиб қўяй деди. — С. Сиёев, Аваз

3. Умуман, кишининг одати, расми.

— Ҳали ҳам эски қилиғини қўмсайди. Уйга чақириб, олдига дастурхон ёзмагунча, сув бермайди, — деди [Давлатёр]. — П. Турсун, Ўқитувчи

Келди қонли қиличин Кўтариб Туғлиқ. Бу ҳам чиқарди яна Кўп найранг, қилиқ. — Ғайратий

1. Кишининг юриш-туришидаги, бошқалар билан муомиласидаги ўзига хос ҳаракатлари.HUY, KARAKTER

2. KÖTÜ BİR HUY

ўзбекчақилиқ, хусусиятрусчахарактер, природаинглизчаcharacter, nature

Тüгüк йüз эриг сўз кüвäз кüр қïлïқ, киšиг ергüрüр Тугук (хўмрайган) юз, қўпол сўз, такаббурона муомала, инсонларни бир-биридан итаради – Мрачное лицо, грубое слово, надменный поступок, отталкивают человека – А грим факе, а руде ворд, ан аррогант акт, репел а персон

1. поступок, выходка

2. посл. манеры, поведение, нрав

қиламан десанг қилиқ кўп обрядам, модам

н action, act, prank, trick

qılıq, qılwa

Tat f, Handlung f, Benehmen n

русчапоступок, проделка, манеры, поведение, кривляниеинглизчаdeed, trick, prank behaviourфрансузчаacte, comportement, simagréeарабчаفِعْلٌ (أَفْعَالٌ), فَعْلَةٌ