қайғурмоқ

фл. 1. Қайғу-алам чекмоқ; куймоқ.

Қайғурманг, опажон. Қора кунлар ўтар, ёруғликка чиқармиз. — Ойбек, Танланган асарлар

Қаҳрамон қизнинг фожиали ўлимини эшитганлар ҳаммаси қайғуриб йиғладилар. — Ж. Шарипов, Хоразм

2. Бирор кимса, нарса, иш ва шу кабилар ҳақида ўйламоқ, унинг хатти-ҳаракати, ташвишида бўлмоқ.

Нодира онаси ўрнида Анварнинг бошини силади, ювиб таради ва Анварнинг истиқболи учун қайғурди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Мўл-кўл ем-хашак — кўп гўшт, сут, ёғ демакдир. Шунга кўра молларнинг қишки озуқаси ҳақида ҳозирдан қайғурайлик. — Газетадан