қартаймоқ

фл. айн. Қаримоқ 1. Қартайиб қолган одам,

Қартайсангиз ҳам қуюлмайсиз. — Ҳ. Назир, Яхши исм

Қартайганда хўр бўп қолган ўзимди(р), Сен англагин гулдай сўлган тарзимди. — Алпомиш

мен ҳам биологик жон сифатида улғаяман, қартаяман ва, охир-оқибат, бир кун вафот этаман. — О. Мўминов, Хиёбондаги уч учрашув

то же, что qarimoq

• қартайиб қолган одам состарившийся человек

qartayıw, kóp jasaw, jası úlkeyiw