қарол

от 1. тар. Айн. қул 1.

2. Хизматкор; батрак.

Ерлари бойга ўтиб кетган камбағал деҳқонларнинг кўпчилиги шу бойнинг эшигида қарол бўлиб қолаверар эканлар. — Ғ. Ғулом, Тирилган мурда

Қандай қилиб Олахўжабой билан унинг жабр-зулмини кўрган собиқ қарол Абдурасулнинг дили бир бўлсин? — П. Турсун, Ўқитувчи

Қарол, келишувга биноан, хўжаликда молларга қараш, юк ташиш, далага ўғит чиқариш, сув келтириш, ўтин тайёрлаш, қор кураш каби бир қатор юмушларни бажарган. — Фан ва турмуш

ист. батрак, слуга, раб

qul, batrak