qarol
қаролqarol
ot 1. tar. Ayn. qul 1.
2. Xizmatkor; batrak.
Yerlari boyga oʻtib ketgan kambagʻal dehqonlarning koʻpchiligi shu boyning eshigida qarol boʻlib qolaverar ekanlar. — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda
Qanday qilib Olaxoʻjaboy bilan uning jabr-zulmini koʻrgan sobiq qarol Abdurasulning dili bir boʻlsin? — P. Tursun, Oʻqituvchi
Qarol, kelishuvga binoan, xoʻjalikda mollarga qarash, yuk tashish, dalaga oʻgʻit chiqarish, suv keltirish, oʻtin tayyorlash, qor kurash kabi bir qator yumushlarni bajargan. — Fan va turmush
qarol
ист. батрак, слуга, раб
См.: qul
QAROL
qul, batrak