qargʻa
қарғаqargʻa
QARGʻA ' patlari qora yoki ola yirik koʻchmanchi qush'. Q a r gʻ a hargʻaning koʻzini choʻhimas (Maqol). Qadimgi turkiy tilda ham shunday maʼnoni ang— latgan bu ot qargʻa tarzida talaffuz qilingan (Devon, I, 401); oʻzbek tilida a unlilari ä unlilariga almashgan. Bu soʻz asli qarr-qarr tovushga taqlid soʻzidan —gʻa qoʻshimchasi bilan yasalgan boʻlsa kerak: qarr + gʻa = qarrgʻa > qargʻa > qärgʻä
1. Patlari tim qora (qora qargʻa) yoki qora bilan kulrang aralash (ola qargʻa) koʻchmanchi qush (Oʻzbekistonda qish oylarida boʻladi)
Bir qargʻa bilan qish kelmas — Maqol
Qargʻa qargʻaning koʻzini choʻqimas — Maqol
2. Oʻyin qartasining nayza uchiga oʻxshash qora xolli turi
Qargʻaning sakkizligi
QARGʻA
Patlari tim qora yoki qora bilanKARGA
qargʻa
ворона
uchib yurgan qargʻaning inin buzib boʻlami? у вороны, что пролетела, можно ли гнездо разорить? (Оса)
qargʻa qargʻaning koʻzini choʻqimas ворон ворону глаз не выклюет
qargʻa «qagʻ» etadi, oʻz vaqtini chogʻ etadi ворона каркает — и тем себя тешит (говорится когда человек сам себя обнадёживает в чем-л.); человек живёт в надежде
- koʻk qargʻa сизоворонка
- goʻng qargʻa грач
- qargʻa shoyi цветастый шелк
qargʻa
n 1. zool. crow, rook
2. qart. spades
QARGʻA
ǵarǵa
qargʻa
Krähe f, Rabe m